( 4990 )

 Πρόσκοποι Κρύας Βρύσης σε καλοκαιρινή κατασκήνωση το 1970.

Οι προσκοπικές κατασκηνώσεις της δεκαετίας του 1970 είχαν έναν πολύ ιδιαίτερο χαρακτήρα.

Ήταν συνήθως πολυήμερες θερινές κατασκηνώσεις στη φύση, κοντά στη θάλασσα, σε δάση ή σε βουνά , με έμφαση στην αυτάρκεια, την πειθαρχία και την ομαδικότητα. Τα παιδιά ζούσαν σε σκηνές, μαγείρευαν συχνά μόνα τους σε αυτοσχέδιες κουζίνες, μάθαιναν κόμπους, προσανατολισμό, πρώτες βοήθειες και βασικές δεξιότητες επιβίωσης.

Η στολή και τα διακριτικά (μαντήλια, καπέλα, σήματα) είχαν μεγάλη σημασία, τόσο για την ταυτότητα της ομάδας όσο και για το αίσθημα «ανήκειν». Οι αρχηγοί ήταν αυστηροί αλλά και καθοδηγητικοί, λειτουργώντας συχνά ως πρότυπα ή μέντορες. Το πρόγραμμα περιλάμβανε πρωινή έπαρση σημαίας, παιχνίδια, πεζοπορίες, υπηρεσίες καθαριότητας, αλλά και βραδινές φωτιές με τραγούδια και ιστορίες.

Σε μια εποχή χωρίς κινητά, ίντερνετ ή πολλές ανέσεις, αυτές οι κατασκηνώσεις ήταν για πολλά παιδιά μια έντονη εμπειρία ανεξαρτησίας και κοινωνικοποίησης. Για πολλούς προσκόπους της γενιάς εκείνης, οι αναμνήσεις από τις κατασκηνώσεις του ’70 συνδέονται με φιλίες ζωής, πειθαρχία, επαφή με τη φύση και ένα αίσθημα απλότητας και συλλογικότητας.